Bütün insanların göreceli algılama kalesinin kapısından çıkıp çayırlara koşarak müdahalesiz doğanın kalbine dönmesinden başka barışa giden yol yoktur. yani, kılıç yerine orağı bilemekten başka yol yoktur. trajedi şudurki; insanlar temelsiz bir kibir içinde doğayı kendi iradeleri doğrultusunda yönlendirmeye kalkışırlar. doğal şekilleri yok edebilirler ama onları yaratamazlar.
ayrımlama, parçalanmış ve tam olmayan bir anlayış her zaman insan bilgisinin başlangıç noktasını oluşturur. insanlar doğanın bütününü görmekten aciz bir şekilde onun eksik bir modelini oluşturmaktan daha iyisini yapamazlar sonra da kendilerini kandırarak doğal bir şey yaptıklarını düşünürler.
KAOS YAYINLARI MASANOBU FUKUOKA
hiçbir çelişkinin ve hiçbir ayırt edişin olmadığı bir dünyada yaşayan çocuklardır.. ışığı ve karanlığı , güçlüyü ve zayıfı algılarlar ama bir yargıda bulunmazlar.. yılan ve kurbağanın var olmasına rağmen , çocuk güçlülük ya da zayıflıktan anlamaz.. yaşamın özgün hazzı buradadır ama ölüm korkusu henüz ortaya çıkmamıştır..
savunma eylemi halihazırda saldırıdır.. kendini savunma silahları , her zaman savaşları kışkırtanlara bahane olur.. savaş felaketi kendi/öteki , güçlü/zayıf , saldırı/savunma gibi boş ayrımların güçlendirilmesi ve büyütülmesinden kaynaklanır..
çok eskilerin çiftçileri barışçıl insanlardı , ama şimdi et için avusturalya ile tartışıyorlar , balık için rusya ile münakaşa ediyorlar , buğday ve soya fasulyesi içinse amerika’ya bağlılar..
öyle görünüyor ki , japonya’daki bizler büyük bir ağacın gölgesinde yaşıyoruz ve bir fırtına sırasında büyük bir ağacın dibinden daha tehlikeli bir yer yoktur.. ve bir daha ki savaşta ilk hedef olacak ‘nükleer bir şemsiyenin’ altında sınmaktan daha aptalca bir şey olamaz.. bugün biz toprağı bu karanlık şemsiyenin altında sürüyoruz.. hem içten hem de dıştan , bir krizin yaklaştığını hissediyorum..
iç ve dış bakış açılarından kurtulun.. dünyanın her yerindeki çiftçiler özünde aynı çiftçilerdir.. biliriz ki , barışın anahtarı toprağa yakındır..’
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder